24

ერთ კვირაში 24 წლის ვხდები.

ძაღლი მყავს. დობი დავარქვი. უკვე ათი თვისაა. სასწაული ვინმეა. უთბილესი და უსაყვარლესი. ლაპარაკი იცის. მე შტერი გამოვდექი და არ მესმის, რას ამბობს ხოლმე, მაგრამ აშკარად რაღაცებს მეუბნება. ჩვეულებრივი დანაწევრებული მეტყველება აქვს, მკაფიოდ გამოხატული ემოციური ტონით. ნაგვის გადაყრაც ისწავლა. ერთი თქმით ესმის სად მივდივარ და უნდა წამომყვეს თუ არა. ხშირად ჩემს მოსწავლეებსაც აცილებს სახლამდე და მერე ამაყად მოდის უკან. ჩემთან ერთად ვარჯიშობს და ჩემზე მეტადაც იღლება ხოლმე. რამდენიმე დღის წინ ჩემმა დამ იპოვა პატარა ლეკვი. ვიღაც ნაბიჭვარმა ნაძირალამ გადააგდო და საწყალი შიმშილისგან გასიებული იყო. ახლა უკვე კარგად არის, ოღონდ თავისით არ იძინებს, ჩვილი ბავშვივით ხელში აყვანას ითხოვს. იმას ბრუნო დავარქვით. დაახლოებით ორი თვისაა.

ამათ გარდა, წელს ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა უნივერსიტეტის დამთავრება იყო. 11 სემესტრის შემდეგ, შეცვლილი ფაკულტეტის შემდეგ, უნივერსიტეტის პარალელურად სამი სამსახურის შემდეგ, ფილტვების ანთებით რამდენიმე დღეში დაწერილი და ერთ საათში “დაცული” საბაკალავრო ნაშრომის შემდეგ, როგორც იქნა დავამთავრე. წარუმატებლად ნამდვილად არა. მაგისტრატურაზე არ ვაბარებ. შემდეგი წლისთვის გადავდე. ვერ ვიტყვი, რომ მენატრება სწავლის პროცესი, ბოლო რამდენიმე სემესტრი ერთი საგნის გამო დავდიოდი უნიში, უკვე დიდი ხანია აღარ “დავრბივარ” ლექცია-სემინარებზე და აღარ ვათენებ გამოცდების წინა ღამეებს. გადავეჩვიე. სამწუხაროდ, სწორედ მაშინ გადავეჩვიე, როცა დროის სწორად განაწილება ვისწავლე და სიზარმაცე მართლა დავძლიე.

მასწავლებელი რომ ვარ, ეს ამბავი ახალი არ არის. ძალიან პოპულარული მასწავლებელი რომ ვარ – ეს არის ახალი. ძალიან ბევრი მოსწავლე მყავს წელს და წარმოუდგენლად ბევრისთვის მომიწია უარის თქმა (როგორღაც, მეც ჯერ ჩვეულებრივი ადამიანი ვარ და მერე არაჩვეულებრივი მასწავლებელი). ისე, ცოტათი მესმის, მცირე ასაკობრივი სხვაობა, საჭირო ცოდნა, ბევრი საერთო ინტერესი – მეც მომეწონებოდა ასეთი მასწავლებელი. მაგრამ ეს აფეთქება რამ გამოიწვია მაინც ვერ გავიგე. და ძალიან მაინტერესებს, რას ფიქრობენ, ღირდა?

წინა წელს, წინა პოსტში, ვამაყობდი, დროის მენეჯმენტი ვისწავლე, ფულისა – ვერა-მეთქი. ცოტათი წინ წავიწიე ამ საკითხში, შედეგად, ამ ზაფხულს ბარსელონაში დავისვენებ. ოღონდ რატომღაც მადრიდის ნახვას უფრო ველოდები. სტამბოლშიც ვაპირებ წასვლას, მაგრამ ჯერ არ ვიცი დროში როგორ ჩავეტევი. სამწუხაროდ, მანქანის ყიდვაც გადავწყვიტე. სახლისა ჯერ ვერა, არ ვიცი ყიდვა მინდა თუ აშენება.

სანამ 25 წლის გავხდები, უკვე უამრავი ახალი გეგმა მაქვს. ერთი განსაკუთრებით მომწონს – ათი კილომეტრი უნდა ვირბინო ერთ ჯერზე. ახლა ორს ძლივს დავხოხავ. იტალიაში უნდა წავიდე დედასთან ერთად. დაწყებული წიგნის თარგმნა უნდა დავასრულო. მანქანის მართვა ვისწავლო. და რამე სხვა ვთარგმნო, სხვა ენიდან.

მგონი, სულ ეს მქონდა სათქმელი. ახლა ტორტებს ველოდები, მერე რა, რომ ერთი კვირა კიდევ დარჩა.

Advertisements

2 thoughts on “24

  1. ძალიან ყოჩაღი და ძლიერი გოგო ხარ, სოფი! ეს შეუპოვრობა მიყვარს 🙂
    გილოცავ წინასწარ!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s